Over mij
Wieke Haver Droeze | Klinisch psycholoog en psychotherapeut
Wieke Haver Droeze | Klinisch psycholoog en psychotherapeut
Ik ben 55 jaar en woon in het buitengebied in de bossen waar ik geniet van alles wat de natuur te bieden heeft. Bomen hebben een bijzondere betekenis in mijn leven: het is de plek waar ik me thuis voel en tot rust kan komen en kan genieten met dierbaren; mensen en viervoeters. De dikke stammen waar ik tegen kan leunen als er veel op mij geleund is die dag; een boom om onder te schommelen en de dag van me af te laten wiegen.
Het is ook de plek waar ik in gevaar ben geweest, een boom is op mijn huis gevallen. Er moesten 4 seizoenen overheen om hiervan te herstellen.
Ik ben ervaringsdeskundig op het gebied van trauma, verlies en depressie. Als tiener verloor ik de droom van een leven als ballerina toen mijn knieën onder de druk bezweken; hierna volgde depressie.
Juist in de fase van de adolescentie, jong-volwassenheid vond ik het heel moeilijk om een positieve identiteit te ontwikkelen van mezelf zonder de dans. Het losmaken van thuis, op eigen benen staan, autonoom en zelfstandig willen zijn maar toch ergens ook nog klein willen blijven zijn thema’s die ik goed herken, ook de eenzaamheid en hopeloosheid die je daarbij kunt voelen als het niet vanzelf gaat.
Daarom wil ik er nu juist voor die groep jongeren zijn, de adolescenten, de jongeren die tussen kind zijn en volwassen worden in zitten en bij wie het niet vanzelf gaat.

Het is mijn missie om een brug te slaan tussen de wereld van de jeugdzorg en die van de (jeugd) ggz – ik spreek beide ‘talen’ en ken de kracht van beide werkvelden.
Ik heb het mijn doel gemaakt om deze twee werkvelden bij elkaar te brengen zodat jongeren goed geholpen kunnen worden en niet van het spreekwoordelijke kastje naar de muur (via een wachtlijst en contra-indicaties) worden gestuurd.
Met mijn eigen praktijk wil ik het daarom anders doen. Echt naast de jongere staan en doen wat nodig is!
Vanuit contact, warme verbinding, confrontatie en samenwerking gaan werken aan herstel.
Ik sluit me hierbij aan bij de Nieuwe GGZ beweging en hoop als zelfstandige praktijk voor mentale gezondheid mijn (kleine) steentje bij te kunnen dragen.
Na mijn studie ontwikkelingspsychologie in Leiden ben ik in Den Haag op een leefgroep gaan werken voor jongeren die (tijdelijk) niet thuis konden wonen.
Hierna volgde een periode bij het T-Team: een ambulant team voor dak- en thuisloze jongeren waar ik veel heb geleerd en ook de schaduwkant van de maatschappij van dichtbij heb gezien. Het werken in de jeugdzorg past goed bij mij, je staat echt naast de jongere en je doet wat nodig is.
Jaren later, ik woonde inmiddels in het oosten van het land, heb ik veel ervaring opgedaan op internaten voor gesloten jeugdzorg, een intensieve en heftige tijd. Maar ook een tijd waar ik verschil heb kunnen uitmaken en waar ik de kracht van het samenwerken echt heb mogen ervaren. Hier heb ik ook mijn GZ-opleiding afgerond.
Na een uitstap in het buitenland ben ik binnen de GGZ gaan werken waar ik mijn opleiding tot klinisch psycholoog en psychotherapeut heb mogen volgen.
Ik moest wennen aan de cultuur, meer dichte deuren met rode lampjes, in witte gangen. Meer praten over de patiënt en de stoornis, dan praten en doen met de cliënt zoals ik gewend was in de jeugdzorg.
Het was echter ook een plek waar ik heb leren vertragen, waar ik heel veel heb mogen leren over psychisch lijden en over mezelf als mens en daarmee ook als therapeut.